Reklamacje towarów zakupionych przed 25 grudnia 2014 r.


Gdy w zakupionym towarze przed 25 grudnia 2014 r., który jest rzeczą ruchomą (np. obuwie, ubrania, meble, sprzęt RTV lub AGD itp.) konsument zauważy usterkę, to przed złożeniem reklamacji powinien wybrać podstawę prawną dochodzenia swoich roszczeń:
- gwarancję
(karta gwarancyjna),
- niezgodność towaru z umową (ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej).

Może się zdarzyć, że reklamowany towar nie jest objęty gwarancją, wtedy konsument może składać reklamacje na podstawie niezgodności towaru z umową. Jeżeli wadliwy towar posiada gwarancję, to na wybór podstawy dochodzenia roszczeń powinna wpływać następująca kwestia: - porównanie i wybór lepszych uprawnień konsumenta wynikających z gwarancji, z prawami konsumenta wynikającymi z niezgodności towaru z umową.

Na czym polega gwarancja?
Podstawową cechą gwarancji jest to, że udziela jej dobrowolnie (może jej udzielić, ale nie musi) gwarant, którym może być producent, importer, hurtownik lub sprzedawca towaru objętego gwarancją. Gwarancja może być udzielona na dowolny okres czasu.

Gwarancja jest bezpłatnym oświadczeniem gwaranta zamieszczonym w dokumencie gwarancyjnym lub reklamie, odnoszących się do towaru konsumpcyjnego i określa ono obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy właściwość sprzedanego towaru nie odpowiada właściwości wskazanej w tym oświadczeniu. Nie uważa się za gwarancję oświadczenia, które nie kształtuje obowiązków gwaranta. Czyli nie jest gwarancją sam paragon bez tzw. dokumentu gwarancyjnego (karty gwarancyjnej z zapisanymi warunkami gwarancji).

W dokumencie gwarancyjnym powinny być zamieszczone podstawowe dane potrzebne do dochodzenia roszczeń z gwarancji, w tym w szczególności nazwa i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Rzeczypospolitej Polskiej, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej. Ponadto powinno być w nim zawarte stwierdzenie, że gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową.

Podsumowując: gwarancja może być udzielona, ale nie musi. Gwarantem może być np. sprzedawca, producent lub inny podmiot. Gwarancja to oświadczenie gwaranta w postaci dokumentu powszechnie nazywanego kartą gwarancyjną. Uprawnienia kupującego, którym może być w przypadku gwarancji konsument lub przedsiębiorca (a nie tylko konsument), kształtują warunki gwarancji, które mogą być różnorodne. To konsument dokonuje wyboru, czy opiera swoje roszczenie na podstawie gwarancji, czy niezgodności towaru z umową.

Co to jest niezgodność towaru z umową?
Konsument może skorzystać z prawa do reklamacji składanej na podstawie niezgodności towaru z umową przez okres dwóch lat od daty zakupu tego towaru (uwaga: reklamacje towarów zakupionych przed 25 grudnia 2014 r.). Niezgodność towaru z umową dotyczy wad jakościowych, ilościowych, montażowych towaru, a nawet np. braku instrukcji obsługi w języku polskim. Niezgodność musi istnieć w chwili wydania towaru. Ciężar udowodnienia tego faktu spoczywa na konsumencie, gdy ten stwierdzi niezgodność towaru po upływie 6 miesięcy od daty wydania towaru. Czyli istnieje ustawowe domniemanie prawne o istnieniu niezgodności w przypadku jej stwierdzenia przed upływem 6 miesięcy od chwili wydania towaru.
Podstawowa różnica między gwarancją a niezgodnością z umową obejmuje podmiot, do którego kierujemy roszczenie: gwarancja - do gwaranta, niezgodność z umową - ZAWSZE do sprzedawcy.

Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego określa dokładnie kolejność roszczeń konsumenta na podstawie niezgodności towaru z umową. Są to:
- bezpłatna naprawa,
- bezpłatna wymiana towaru na nowy,
- obniżenie ceny,
- odstąpienie od umowy.
Konsument najpierw może żądać bezpłatnej naprawy lub wymiany towaru na nowy. Sprzedawca może zaproponować naprawę, np. jeżeli wymiana towaru wymaga od sprzedawcy nadmiernych kosztów. Okres oczekiwania na naprawę lub wymianę nie jest określony jednoznacznie. Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej posługuje się terminem "odpowiedni czas", do określenia którego uwzględnia się rodzaj towaru i cel jego nabycia. Udowodnienie, że zakup towaru nastąpił w danej jednostce handlowej jest obowiązkiem konsumenta, który okazać powinien dowód zakupu np. paragon, faktura, rachunek. Zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, konsument musi powiadomić sprzedawcę o stwierdzeniu niezgodności towaru z umową w ciągu dwóch miesięcy od ujawnienia się niezgodności. Jeśli nie zrobi tego w ciągu dwóch miesięcy - traci uprawnienia do reklamacji.

Reklamację konsument powinien złożyć na piśmie, a jej odbiór potwierdzony przez sprzedawcę (dla celów dowodowych).

Informacja wytworzona przez:
Dariusz Kalemba
email: dariusz.kalemba@powiatwodzislawski.pl tel.:(32) 453 99 62 fax: 32 453 97 12
, w dniu:  31‑03‑2015 12:47:00
Informacja wprowadzona do BIP przez:
Leszek Ignatowicz
email: informatyk@powiatwodzislawski.pl tel.:324539987 fax: 324539712
, w dniu:  31‑03‑2015 12:47:00
Data ostatniej aktualizacji:
31‑03‑2015 13:58:59
Ilość wyświetleń:
Trwa wczytywanie
Wczytywanie danych...
Lp. Rodzaj zmiany Data aktualizacji Wytworzono przez Wprowadzono przez Akcje
Wczytaj kolejne wersje artykułu
Pokaż archiwalne komunikaty publikowane na tej stronie